In 2005 fotografeerde ik mijn eerste keizersnede – hoe het allemaal begon
- 16 aug
- 4 minuten om te lezen
In 2005 fotografeerde ik mijn allereerste keizersnede. Het was een geplande keizersnede en op dat moment had ik geen idee dat juist die ene geboorte het begin zou zijn van een specialisatie die ruim twintig jaar later nog steeds mijn grootste passie is.
Destijds werkte ik al in het Spaarne Gasthuis in Haarlem, toen nog het Kennemer Gasthuis. Eerst als doktersassistente op de polikliniek Gynaecologie & Verloskunde en tegenwoordig als afdelingssecretaresse op de afdeling Verloskunde.
Naast mijn werk in het ziekenhuis was ik ook al actief als geboortefotograaf. Keizersnedes fascineerden me enorm en ik droomde ervan om er ooit één te mogen fotograferen. Maar hoe? Geboortefotografie stond nog in de kinderschoenen en het was destijds vrijwel ondenkbaar dat een fotograaf aanwezig zou zijn tijdens een geplande keizersnede.
2005
De kans die alles veranderde
Via gynaecoloog dr. Jos Lips, inmiddels met pensioen, kreeg ik de kans waar ik zo op had gehoopt. In overleg met zijn patiënte mocht ik aanwezig zijn bij een geplande keizersnede om de geboorte vast te leggen.
Wat ben ik hem daar nog altijd dankbaar voor. Nog regelmatig denk ik terug aan dat ene moment. Eén kans, één geplande keizersnede en één gynaecoloog die in mij geloofde. Zonder het toen te beseffen, legden we daarmee de basis voor alles wat daarna zou volgen.
Vanaf het eerste moment wist ik dat ik iets heel bijzonders had meegemaakt. De ouders waren ontzettend blij met de foto's en ook bij mij gebeurde er iets. Ik voelde meteen dat ik hier meer mee wilde doen. Zonder die ene kans had mijn carrière er waarschijnlijk heel anders uitgezien.
Ruim twintig jaar later
Een tijd geleden kwam ik dr. Jos Lips opnieuw tegen tijdens het afscheidsfeest van een collega-gynaecoloog. Het was bijzonder om hem nogmaals te kunnen bedanken en hem te vertellen wat zijn vertrouwen destijds allemaal in beweging heeft gezet.
Nu, ruim twintig jaar later, fotografeer ik nog steeds keizersnedes met dezelfde passie en verwondering als toen. Iedere geboorte voelt opnieuw bijzonder. Misschien is dat wel het mooiste aan dit vak: hoe vaak ik ook in een operatiekamer sta, het voelt nooit gewoon.
Van mijn eerste keizersnede naar de moeder geassisteerde keizersnede
Toen ik mijn eerste keizersnede fotografeerde, had niemand kunnen bedenken dat er een dag zou komen waarop een moeder haar eigen baby zélf uit haar buik zou mogen tillen.
Inmiddels mag ik regelmatig aanwezig zijn bij moeder geassisteerde keizersnedes (MAC). Iedere keer opnieuw zie ik hoeveel verschil het maakt wanneer een moeder actief betrokken is bij de geboorte van haar kindje. Het blijft bijzonder om te zien hoeveel rust, emotie en verbondenheid dat moment met zich meebrengt.
Dat ik deze ontwikkeling van zo dichtbij heb mogen meemaken én vastleggen, voelt als een voorrecht. Zelfs twee keer mocht ik een tweeling via een moeder geassisteerde keizersnede geboren zien worden. Momenten die ik nooit zal vergeten.
Meer dan alleen fotograferen
Mijn betrokkenheid bij de moeder geassisteerde keizersnede gaat inmiddels verder dan alleen het fotograferen ervan. Samen met gynaecoloog dr. Koen Deurloo ontwikkelde ik het MACazine, waarin we foto's en informatie delen over deze bijzondere manier van bevallen.
Mijn foto's van moeder geassisteerde keizersnedes zijn gepubliceerd door onder andere Ouders van Nu, RTL Nieuws en het Duitse tijdschrift Eltern.
De cirkel was rond
Afgelopen juni voelde het alsof de cirkel rond was. Tijdens mijn expositie KEIZERLIJK, waarin mijn foto's van keizersnedes centraal stonden, bracht dr. Jos Lips een bezoek aan de tentoonstelling. Dat hij de moeite nam om mijn werk te komen bekijken, betekende ontzettend veel voor mij.
Ruim twintig jaar eerder gaf hij mij de kans om mijn allereerste keizersnede te fotograferen. Zonder dat ene moment was mijn carrière waarschijnlijk heel anders verlopen.
Samen terugkijken op alles wat er in de afgelopen jaren is gebeurd, voelde bijzonder. Een ontmoeting vol herinneringen, dankbaarheid en het besef hoeveel één kans kan betekenen.
Nog steeds met dezelfde verwondering
Als ik terugkijk op de afgelopen ruim twintig jaar zie ik veel meer dan alleen duizenden foto's.
Ik zie een reis waarin ik heb geleerd, ben gegroeid, soms ben gevallen en steeds weer ben opgestaan. Ik ben ouder geworden – gelukkig – maar mijn verwondering is nooit verdwenen.
Sterker nog, misschien is die vandaag wel groter dan ooit.
Ik ben dankbaar dat ik al meer dan twintig jaar het vertrouwen krijg om bij zoveel bijzondere geboortes aanwezig te mogen zijn.
Van die allereerste geplande keizersnede in 2005 tot de moeder geassisteerde keizersnedes die ik vandaag de dag mag vastleggen.
En als ik één ding heb geleerd, is het dat geen enkele geboorte ooit gewoon wordt. Iedere keer opnieuw voelt het als een voorrecht om erbij te mogen zijn.
Iedere bijzondere geboorte begint met een verhaal
Dat van mij begon in 2005. Misschien begint dat van jou binnenkort.
Als je een geplande of moeder geassisteerde keizersnede verwacht en benieuwd bent hoe ik deze bijzondere geboorte vastleg, vertel ik je daar graag meer over.
Opmerkingen