Portfolio | Inge Berken - Geboortefotograaf | Amsterdam | Haarlem | Amstelveen

top of page

Een geplande keizersnede.

Je weet al hoe de dag er ongeveer uit zal zien. De geplande tijd, het ziekenhuis, de voorbereidingen.

Maar wat je nog niet weet, is hoe je je zult voelen op het moment dat je baby voor het eerst op je buik ligt.

Dat gevoel kun je niet plannen. En precies dát, hoe het voelt, leg ik vast.

Een geplande keizersnede.

Je weet al hoe de dag er ongeveer uit zal zien. De geplande tijd, het ziekenhuis, de voorbereidingen.

Maar wat je nog niet weet, is hoe je je zult voelen op het moment dat je baby voor het eerst op je buik ligt.

Dat gevoel kun je niet plannen. En precies dát, hoe het voelt, leg ik vast.

Een datum in de agenda.

Een tas ingepakt.

Een gang die ze samen aflopen.
Het onbekende heeft een datum gekregen.

En toch blijft het onbekend.
Straks zijn ze een gezin van 5.

(En oh wat deed het zeer dat ik niet mee de OK op mocht. Wat voelt die afwijzing afschuwelijk, ik kan er niet aan wennen).

Een datum in de agenda.

Een tas ingepakt.

Een gang die ze samen aflopen.
Het onbekende heeft een datum gekregen.

En toch blijft het onbekend.
Straks zijn ze een gezin van 5.

(En oh wat deed het zeer dat ik niet mee de OK op mocht. Wat voelt die afwijzing afschuwelijk, ik kan er niet aan wennen).

21 jaar geleden gaf gynaecoloog Jos Lips mij de kans om voor het eerst een keizersnede te fotograferen in het Spaarne Gasthuis in Haarlem. Een moment dat richting gaf aan wie ik als fotograaf ben geworden.

Hij is al 11 jaar met pensioen, maar dat hij vandaag langskwam bij mijn expositie Keizerlijk maakte mij meer dan blij. Want dit is de man die op een heel bijzondere manier aan de basis staat van mijn werk vandaag.

Dankjewel Jos, wat leuk dat je er was!

21 jaar geleden gaf gynaecoloog Jos Lips mij de kans om voor het eerst een keizersnede te fotograferen in het Spaarne Gasthuis in Haarlem. Een moment dat richting gaf aan wie ik als fotograaf ben geworden.

Hij is al 11 jaar met pensioen, maar dat hij vandaag langskwam bij mijn expositie Keizerlijk maakte mij meer dan blij. Want dit is de man die op een heel bijzondere manier aan de basis staat van mijn werk vandaag.

Dankjewel Jos, wat leuk dat je er was!

Aankomende zaterdag en zondag hang ik mijn werk op de muur!

Mijn expositie KEIZERLIJK is onderdeel van de kunstroute in Spaarndam en ik zou het écht heel leuk vinden als je langskomt.

Je ziet mijn keizersnede fotografie van dichtbij, we kunnen even bijpraten en wie weet loop je weg met een nieuw perspectief op hoe bijzonder een geboorte op de OK eigenlijk is.

Of je nu bevriend met me bent, collega, bekende of iemand die me al een tijdje volgt zonder dat we ooit hebben gesproken......iedereen is van harte welkom.

Wie weet sta jij straks voor mijn neus terwijl ik je alleen kende als een hartje onder mijn foto's. Dat lijkt me echt gezellig! Ik zou het geweldig vinden om dit weekend zoveel mogelijk mensen te verwelkomen.

Het wordt mooi weer, het oude vissersdorp Spaarndam (je weet wel, van Hansje met zijn vinger in de dijk) is prachtig en het is heerlijk om er op de fiets naartoe te gaan. Pak die kans!

Er is genoeg te ontdekken in het dorp, dus maak er gerust een uitje van.
Zaterdag 13 en zondag 14 juni, van 12.00 tot 17.00 uur.

Ik zie je graag!

Kijk hier voor meer info over de kunstroute: @kunstinspaarndam Spaarndam ligt vlakbij Haarlem.

Aankomende zaterdag en zondag hang ik mijn werk op de muur!

Mijn expositie KEIZERLIJK is onderdeel van de kunstroute in Spaarndam en ik zou het écht heel leuk vinden als je langskomt.

Je ziet mijn keizersnede fotografie van dichtbij, we kunnen even bijpraten en wie weet loop je weg met een nieuw perspectief op hoe bijzonder een geboorte op de OK eigenlijk is.

Of je nu bevriend met me bent, collega, bekende of iemand die me al een tijdje volgt zonder dat we ooit hebben gesproken......iedereen is van harte welkom.

Wie weet sta jij straks voor mijn neus terwijl ik je alleen kende als een hartje onder mijn foto's. Dat lijkt me echt gezellig! Ik zou het geweldig vinden om dit weekend zoveel mogelijk mensen te verwelkomen.

Het wordt mooi weer, het oude vissersdorp Spaarndam (je weet wel, van Hansje met zijn vinger in de dijk) is prachtig en het is heerlijk om er op de fiets naartoe te gaan. Pak die kans!

Er is genoeg te ontdekken in het dorp, dus maak er gerust een uitje van.
Zaterdag 13 en zondag 14 juni, van 12.00 tot 17.00 uur.

Ik zie je graag!

Kijk hier voor meer info over de kunstroute: @kunstinspaarndam Spaarndam ligt vlakbij Haarlem.

Een geboorte die haar eigen beeldtaal heeft.

Geen weeën en geen persmoment Maar niet minder krachtig, niet minder intiem. Alleen een andere manier van geboren worden.

En in dat anders schuilt iets bijzonders dat het verdient om gezien te worden.

Het contrast in dit zwart-wit beeld vertelt de hele waarheid tegelijk. De hardheid van staal naast de zachtheid van huid. Het medische naast het menselijke. Twee werelden die elkaar raken op één plek, in één seconde.

Een geboorte die haar eigen beeldtaal heeft.

Geen weeën en geen persmoment Maar niet minder krachtig, niet minder intiem. Alleen een andere manier van geboren worden.

En in dat anders schuilt iets bijzonders dat het verdient om gezien te worden.

Het contrast in dit zwart-wit beeld vertelt de hele waarheid tegelijk. De hardheid van staal naast de zachtheid van huid. Het medische naast het menselijke. Twee werelden die elkaar raken op één plek, in één seconde.

"Toen deze foto werd gemaakt, werd ik opgeslokt door het moment. Nu zie ik er veel meer in. Ik zie de eerste seconden van Toons leven en besef me des te meer welke zorg en expertise nodig waren om hem veilig op de wereld te zetten.

De waarde van deze foto zal groeien met de tijd; het is voor ons een tastbare herinnering aan één van de meest ingrijpende en liefdevolle momenten van ons leven. Ik ben zo ontzettend blij dat ik Toons geboorte via een MAC heb mogen meemaken en dat het zo prachtig in beeld is gebracht door jou Inge!"

----------------------------------------

Wat gun ik toch iedere vrouw een ervaring als deze. En wat ben ik toch bevoorrecht om ervaringen als deze vast te mogen leggen. Want van iedere geboorte draag voor altijd een stukje met me mee.

"Toen deze foto werd gemaakt, werd ik opgeslokt door het moment. Nu zie ik er veel meer in. Ik zie de eerste seconden van Toons leven en besef me des te meer welke zorg en expertise nodig waren om hem veilig op de wereld te zetten.

De waarde van deze foto zal groeien met de tijd; het is voor ons een tastbare herinnering aan één van de meest ingrijpende en liefdevolle momenten van ons leven. Ik ben zo ontzettend blij dat ik Toons geboorte via een MAC heb mogen meemaken en dat het zo prachtig in beeld is gebracht door jou Inge!"

----------------------------------------

Wat gun ik toch iedere vrouw een ervaring als deze. En wat ben ik toch bevoorrecht om ervaringen als deze vast te mogen leggen. Want van iedere geboorte draag voor altijd een stukje met me mee.

IK WEET HET EVEN NIET MEER

Ik ben beelden aan het selecteren voor mijn naderende expositie KEIZERLIJK op 13 & 14 juni in Spaarndam.

Ik dacht dat ik een helder beeld had over hoe het eruit moest zien. Maar nu twijfel ik aan álles! Ga ik voor een hele serie in zwartwit, of toch juist kleur?

De afgelopen dagen ben ik door mijn beeldarchief gegaan, wat een reis was dat! Foto's vanaf mijn eerst gefotografeerde keizersnede in 2005. En wat is er veel veranderd!

Maar nu zit ik met een selectie van bijna 400 beelden die ik het liefst allemaal zou delen, maar ik moet mijn selectie terugbrengen naar max. 10.

En dan gaat de maalmachine in mijn hoofd weer aan: wat zouden mensen willen zien? Of ga ik dat compleet loslaten en ga ik laten zien wat ik mooi vind?

Zoals deze foto, deze zit echt in mijn mapje van superfavorieten. Maar zitten mensen hier op te wachten, kunnen ze dit aan? Is het niet té rauw? Zullen ze hier van schrikken? Of opent het juist een deur naar een mooi gesprek, zoals ik twee jaar geleden ervaarde tijdens mijn vorige expositie over geboortes?

Ik vind het nu even zó lastig! Wat vinden jullie: kan een foto zoals deze onderdeel zijn van de serie? Of heb je een andere tip die me kan helpen om mijn selectie terug te brengen? Iedere tip is welkom!

IK WEET HET EVEN NIET MEER

Ik ben beelden aan het selecteren voor mijn naderende expositie KEIZERLIJK op 13 & 14 juni in Spaarndam.

Ik dacht dat ik een helder beeld had over hoe het eruit moest zien. Maar nu twijfel ik aan álles! Ga ik voor een hele serie in zwartwit, of toch juist kleur?

De afgelopen dagen ben ik door mijn beeldarchief gegaan, wat een reis was dat! Foto's vanaf mijn eerst gefotografeerde keizersnede in 2005. En wat is er veel veranderd!

Maar nu zit ik met een selectie van bijna 400 beelden die ik het liefst allemaal zou delen, maar ik moet mijn selectie terugbrengen naar max. 10.

En dan gaat de maalmachine in mijn hoofd weer aan: wat zouden mensen willen zien? Of ga ik dat compleet loslaten en ga ik laten zien wat ik mooi vind?

Zoals deze foto, deze zit echt in mijn mapje van superfavorieten. Maar zitten mensen hier op te wachten, kunnen ze dit aan? Is het niet té rauw? Zullen ze hier van schrikken? Of opent het juist een deur naar een mooi gesprek, zoals ik twee jaar geleden ervaarde tijdens mijn vorige expositie over geboortes?

Ik vind het nu even zó lastig! Wat vinden jullie: kan een foto zoals deze onderdeel zijn van de serie? Of heb je een andere tip die me kan helpen om mijn selectie terug te brengen? Iedere tip is welkom!

Operatiedoeken. Koud licht. Steriele ruimte.

En toch ....DIT

Een gezichtje dat zich ontvouwt tussen de de doeken die haar warm houden. Ogen die nog niet weten wat wereld is. Handjes die al weten wat thuis is.

Zacht en warm en nieuw, midden in al dat harde wit. Haar eerste adem in een wereld die haar nog niet kent. Haar moeders handen die haar de wereld in hielpen, die haar al kenden lang voordat ze haar konden zien.

Zwart-wit omdat kleur soms afleidt van wat echt telt. Van de rimpel in haar voorhoofd. Van de vingers die haar vasthouden alsof ze nooit meer los willen laten.

Geboorte is altijd groter dan de ruimte waar het plaatsvindt.

Je weet al hoe jouw bevalling gaat verlopen. Wat je nog niet weet, is hoe het voelt om dit terug te zien.

Als je benieuwd bent hoe ik werk, vind je alles via de link in mijn bio. Ik vertel je graag meer.

Operatiedoeken. Koud licht. Steriele ruimte.

En toch ....DIT

Een gezichtje dat zich ontvouwt tussen de de doeken die haar warm houden. Ogen die nog niet weten wat wereld is. Handjes die al weten wat thuis is.

Zacht en warm en nieuw, midden in al dat harde wit. Haar eerste adem in een wereld die haar nog niet kent. Haar moeders handen die haar de wereld in hielpen, die haar al kenden lang voordat ze haar konden zien.

Zwart-wit omdat kleur soms afleidt van wat echt telt. Van de rimpel in haar voorhoofd. Van de vingers die haar vasthouden alsof ze nooit meer los willen laten.

Geboorte is altijd groter dan de ruimte waar het plaatsvindt.

Je weet al hoe jouw bevalling gaat verlopen. Wat je nog niet weet, is hoe het voelt om dit terug te zien.

Als je benieuwd bent hoe ik werk, vind je alles via de link in mijn bio. Ik vertel je graag meer.

Het was al laat toen het berichtje binnenkwam.

"Oooh Inge… ik MOET even een eerste reactie geven. Ik ben ontroerd. De foto's zijn stuk voor stuk prachtig. Alsof ik een super mooi boek lees waar ik geen genoeg van kan krijgen. Iedere pagina die ik omsla is een feest. Het is zó rauw en echt. En het allerbelangrijkste: het gevoel komt terug. Ik beleef het opnieuw."

Dit is waarom ik doe wat ik doe.

Jaren geleden stapte ik voor het eerst een operatiekamer binnen om een keizersnede te fotograferen. Spannend, kwetsbaar, bijzonder — en nooit had ik durven dromen dat dit zou resulteren in waar ik vandaag de dag sta: een volle agenda voor juli.

Elke geboorte die ik mag vastleggen, elk verhaal dat ik mee naar huis draag, voelt als een voorrecht. En juist daarom raakt het me nog steeds, iedere keer opnieuw, wanneer ouders zeggen: “We beleven het weer helemaal opnieuw.”

Heb jij een geplande keizersnede in juli? Stuur me gerust een berichtje. Mijn agenda voor juli is inmiddels vol, maar afhankelijk van de geplande datum kijk ik graag of er nog ruimte is om mee te bewegen in de planning.

Het was al laat toen het berichtje binnenkwam.

"Oooh Inge… ik MOET even een eerste reactie geven. Ik ben ontroerd. De foto's zijn stuk voor stuk prachtig. Alsof ik een super mooi boek lees waar ik geen genoeg van kan krijgen. Iedere pagina die ik omsla is een feest. Het is zó rauw en echt. En het allerbelangrijkste: het gevoel komt terug. Ik beleef het opnieuw."

Dit is waarom ik doe wat ik doe.

Jaren geleden stapte ik voor het eerst een operatiekamer binnen om een keizersnede te fotograferen. Spannend, kwetsbaar, bijzonder — en nooit had ik durven dromen dat dit zou resulteren in waar ik vandaag de dag sta: een volle agenda voor juli.

Elke geboorte die ik mag vastleggen, elk verhaal dat ik mee naar huis draag, voelt als een voorrecht. En juist daarom raakt het me nog steeds, iedere keer opnieuw, wanneer ouders zeggen: “We beleven het weer helemaal opnieuw.”

Heb jij een geplande keizersnede in juli? Stuur me gerust een berichtje. Mijn agenda voor juli is inmiddels vol, maar afhankelijk van de geplande datum kijk ik graag of er nog ruimte is om mee te bewegen in de planning.

Afgelopen week had ik drie kennismakingsgesprekken met a.s. moeders die gekozen hebben voor een moeder geassisteerde keizersnede (MAC) en deze door mij willen laten vastleggen.

Drie openhartige gesprekken waarin gedeeld wordt waarom ze tot deze keuze zijn gekomen. Deze kwetsbaarheid maakt mijn gedrevenheid om een onvergetelijke reportage te leveren nóg groter dan dat deze al was! Om ze iets te kunnen geven waarvan de waarde achteraf nog duidelijker wordt.

Ik leg niet alleen vast wat er gebeurt.
Ik leg vast wat het betekent.

Om later terug te zien hoe het VOELDE.

Afgelopen week had ik drie kennismakingsgesprekken met a.s. moeders die gekozen hebben voor een moeder geassisteerde keizersnede (MAC) en deze door mij willen laten vastleggen.

Drie openhartige gesprekken waarin gedeeld wordt waarom ze tot deze keuze zijn gekomen. Deze kwetsbaarheid maakt mijn gedrevenheid om een onvergetelijke reportage te leveren nóg groter dan dat deze al was! Om ze iets te kunnen geven waarvan de waarde achteraf nog duidelijker wordt.

Ik leg niet alleen vast wat er gebeurt.
Ik leg vast wat het betekent.

Om later terug te zien hoe het VOELDE.

STUITGEBOORTE

Deze cutie werd onlangs alweer één jaar, gefeliciteerd mooie dame!

Regelmatig komt bij mij de vraag voorbij of een moeder geassisteerde keizersnede ook mogelijk is bij een stuitligging.

Het antwoord zie je als je de foto naar links swipet.

Uiteraard is iedere situatie en zwangerschap uniek dus heb je medische vragen? Stel ze aan je gynaecoloog. Ik ben er voor al je vragen als je overweegt dit door mij vast te laten leggen.

STUITGEBOORTE

Deze cutie werd onlangs alweer één jaar, gefeliciteerd mooie dame!

Regelmatig komt bij mij de vraag voorbij of een moeder geassisteerde keizersnede ook mogelijk is bij een stuitligging.

Het antwoord zie je als je de foto naar links swipet.

Uiteraard is iedere situatie en zwangerschap uniek dus heb je medische vragen? Stel ze aan je gynaecoloog. Ik ben er voor al je vragen als je overweegt dit door mij vast te laten leggen.

Als keizersnedefotograaf ben ik vaak op de OK te vinden. En elk geboorteverhaal is uniek, opgebouwd uit kleine en grote momenten die samen een herinnering voor het leven vormen.

Een 'splash' van vruchtwater gebeurt vaker niet dan wel. Maar ik bereid me er altijd op voor, want als het dan gebeurt, wil ik ook dat het er perfect op staat.

Wanneer het vruchtwater in het felle licht van de OK-lamp opspat en lijkt te dansen, gebeurt alles in een fractie van een seconde. Een rauw, krachtig en bijna onwerkelijk moment, midden in de geboorte van nieuw leven.

Foto’s als deze zijn zoveel meer dan alleen een bijzonder beeld. Ze vormen een onderdeel van het complete geboorteverhaal, de details die ouders vaak niet eens bewust meekrijgen, maar die later voelen als een tastbare herinnering aan één van de meest intense momenten uit hun leven.

Ben je inmiddels nieuwsgierig of ik ook iets voor jou kan betekenen? Je bent slechts één DM verwijderd voor meer informatie!

Als keizersnedefotograaf ben ik vaak op de OK te vinden. En elk geboorteverhaal is uniek, opgebouwd uit kleine en grote momenten die samen een herinnering voor het leven vormen.

Een 'splash' van vruchtwater gebeurt vaker niet dan wel. Maar ik bereid me er altijd op voor, want als het dan gebeurt, wil ik ook dat het er perfect op staat.

Wanneer het vruchtwater in het felle licht van de OK-lamp opspat en lijkt te dansen, gebeurt alles in een fractie van een seconde. Een rauw, krachtig en bijna onwerkelijk moment, midden in de geboorte van nieuw leven.

Foto’s als deze zijn zoveel meer dan alleen een bijzonder beeld. Ze vormen een onderdeel van het complete geboorteverhaal, de details die ouders vaak niet eens bewust meekrijgen, maar die later voelen als een tastbare herinnering aan één van de meest intense momenten uit hun leven.

Ben je inmiddels nieuwsgierig of ik ook iets voor jou kan betekenen? Je bent slechts één DM verwijderd voor meer informatie!

Dit zijn niet de handen van een gynaecoloog.

Dit zijn de handen van een moeder.

De handen van een moeder die haar kind zelf de wereld in haalt. Op de operatietafel, omringd door medisch personeel is zij degene die haar baby aanpakt. Voorzichtig. Vastberaden. Met een liefde die je bijna kunt voelen.

Dit is een moeder geassisteerde keizersnede. Een geboorte waarbij de moeder een actieve rol krijgt, waarbij zij zelf het allereerste contact heeft met haar kindje.

Om haar heen het gepiep van monitors, het geroezemoes van het team, de felle verlichting van de operatiekamer. En toch bestaat er op dat moment alleen maar zij en haar baby.

Dat moment vastleggen, eerlijk en respectvol, zonder iets te missen, dat is een eer. Een die ik elke keer opnieuw voel als ik de operatiekamer binnenloop.

Dit zijn niet de handen van een gynaecoloog.

Dit zijn de handen van een moeder.

De handen van een moeder die haar kind zelf de wereld in haalt. Op de operatietafel, omringd door medisch personeel is zij degene die haar baby aanpakt. Voorzichtig. Vastberaden. Met een liefde die je bijna kunt voelen.

Dit is een moeder geassisteerde keizersnede. Een geboorte waarbij de moeder een actieve rol krijgt, waarbij zij zelf het allereerste contact heeft met haar kindje.

Om haar heen het gepiep van monitors, het geroezemoes van het team, de felle verlichting van de operatiekamer. En toch bestaat er op dat moment alleen maar zij en haar baby.

Dat moment vastleggen, eerlijk en respectvol, zonder iets te missen, dat is een eer. Een die ik elke keer opnieuw voel als ik de operatiekamer binnenloop.

Huid-op-huid.

Zij tilde zelf haar baby uit haar buik en legde haar zelf op haar borst, daar waar zij hoorde te zijn.

Nadat zij zelf de navelstreng doorknipte keek de kinderarts haar snel en efficient na op de opvangtafel die in het zicht van de moeder staat. Heel snel werd de baby weer terug bij haar op de borst gelegd.

Een paar uur later, toen ik afscheid nam, lagen ze nog steeds lekker samen, huid-op-huid. Zoals het hoort te zijn.

Huid-op-huid.

Zij tilde zelf haar baby uit haar buik en legde haar zelf op haar borst, daar waar zij hoorde te zijn.

Nadat zij zelf de navelstreng doorknipte keek de kinderarts haar snel en efficient na op de opvangtafel die in het zicht van de moeder staat. Heel snel werd de baby weer terug bij haar op de borst gelegd.

Een paar uur later, toen ik afscheid nam, lagen ze nog steeds lekker samen, huid-op-huid. Zoals het hoort te zijn.

Een tijdje geleden werd ik benaderd door het Duitse tijdschrift Eltern (een soort Ouders van Nu) met de vraag of ik foto’s wilde leveren voor hun themanummer over keizersnedes. En daar hoorde ook de coverfoto bij!

Een onderwerp dat zo puur, kwetsbaar en krachtig tegelijk is, en precies daarom zo waardevol om vast te leggen.

Dat mijn beelden mogen bijdragen aan herkenning, voorbereiding en misschien zelfs een stukje geruststelling voor ouders, betekent ontzettend veel voor mij.

Nog steeds een beetje trots als ik deze pagina’s terugzie…

Een tijdje geleden werd ik benaderd door het Duitse tijdschrift Eltern (een soort Ouders van Nu) met de vraag of ik foto’s wilde leveren voor hun themanummer over keizersnedes. En daar hoorde ook de coverfoto bij!

Een onderwerp dat zo puur, kwetsbaar en krachtig tegelijk is, en precies daarom zo waardevol om vast te leggen.

Dat mijn beelden mogen bijdragen aan herkenning, voorbereiding en misschien zelfs een stukje geruststelling voor ouders, betekent ontzettend veel voor mij.

Nog steeds een beetje trots als ik deze pagina’s terugzie…

.pro-gallery-wix-wrapper {display: block !important;} .pro-gallery-wix-wrapper .gallery-item-container {opacity: 1 !important; display: block !important;}

bottom of page