Hoe is het voor een vader om een moeder geassisteerde keizersnede mee te maken?

Tom vertelt hoe hij de geboorte van zijn dochter én zoon beleefde en waarom een moeder geassisteerde keizersnede in het Diakonessenhuis Utrecht voor hem het verschil maakte.

Wanneer er gesproken wordt over een keizersnede, gaat de aandacht vaak uit naar de moeder en de baby. Begrijpelijk natuurlijk. Maar ook voor een vader is het een dag die hij zijn leven lang met zich meedraagt.

In de afgelopen jaren heb ik als geboortefotograaf veel keizersnedes mogen vastleggen. Regelmatig hoor ik vaders achteraf vertellen dat ze zich tijdens de geboorte machteloos voelden. Ze wilden er graag zijn voor hun partner, maar wisten niet goed wat hun rol was. Juist daarom raakt het verhaal van Tom me zo.

Tom maakte twee totaal verschillende geboortes mee. Bij de geboorte van zijn dochter Teuntje voelde hij zich vooral toeschouwer. Enkele jaren later werd zijn zoon Joep geboren via een moeder geassisteerde keizersnede in het Diakonessenhuis Utrecht. Die ervaring omschrijft hij als liefdevol, rustig en verbindend.

Dit is zijn verhaal.

"Ik voelde me geen onderdeel van de bevalling"

De geboorte van Teuntje was een geplande keizersnede. Hoewel alles vooraf goed was besproken, verliep de geboorte heel anders dan Tom en zijn vrouw hadden verwacht.

"Het ging voor ons gevoel heel gehaast, terwijl daar eigenlijk geen medische noodzaak voor was."

Een moment dat hem nog altijd bijstaat, is dat Teuntje met haar hoofdje vast bleef zitten tijdens de geboorte.

"Ik maakte me daar echt zorgen over. Toen ze uiteindelijk geboren werd, was ze helemaal blauw en werd ze direct meegenomen naar een andere kamer voor controles. Ik dacht dat dat medisch noodzakelijk was, maar achteraf bleek dat helemaal niet zo te zijn. Het had allemaal veel rustiger gekund."

Maar wat hem misschien nog wel het meeste raakte, was zijn eigen gevoel tijdens de geboorte.

"Ik wist eigenlijk niet wat ik moest doen. Ik voelde me geen onderdeel van de bevalling."

Hij stond erbij, keek toe en hoopte vooral dat alles goed zou gaan.

Waarom kiezen voor een moeder geassisteerde keizersnede?

Toen Tom en zijn vrouw opnieuw in verwachting waren, wisten ze dat ze de geboorte graag anders wilden beleven.

Zijn vrouw had zich tijdens de eerste keizersnede nauwelijks betrokken gevoeld. Daarom gingen ze op zoek naar mogelijkheden waarbij er meer ruimte was voor hun eigen wensen. Zo kwamen ze uit bij een moeder geassisteerde keizersnede (MAC). In eerste instantie vond Tom dat best spannend.

"Het leek me behoorlijk heftig, vooral voor mijn vrouw. Maar hoe meer zij me vertelde over wat een moeder geassisteerde keizersnede precies inhoudt, hoe mooier ik het begon te vinden. Zij zag het helemaal zitten en vanaf dat moment stond ik er ook volledig achter."

Ze hoopten allebei dat deze geboorte anders zou voelen. Minder als een medische ingreep en meer als de geboorte van hun kindje.

Een moeder geassisteerde keizersnede in het Diakonessenhuis Utrecht

Al tijdens de voorbereidingen merkten Tom en zijn vrouw dat er veel aandacht was voor hun bevalwensen.

"De gynaecoloog kwam vooraf persoonlijk naar ons toe om ons bevalplan te bespreken. Hij liet merken dat hij het plan kende en er volledig achter stond. Dat gaf ontzettend veel vertrouwen."

Ook in de operatiekamer werd het geboorteplan nog eens met het hele team besproken.

"Tijdens de bevalling gebeurde niets zonder overleg. Alles ging in samenspraak. Daardoor voelden we ons echt onderdeel van het team."

Volgens Tom maakte juist die sfeer het verschil.

Rust.

Vertrouwen.

En het gevoel dat er echt naar hen werd geluisterd.

"Ik voelde me eindelijk echt betrokken"

Waar Tom zich tijdens de eerste keizersnede vooral machteloos voelde, kreeg hij nu juist een actieve rol.

"Ik kon mijn vrouw helpen haar handen omhoog te houden zodat ze steriel bleef. Daarna mocht ik onze zoon vasthouden. Ik voelde me veel meer betrokken."

Voor het eerst voelde hij zich niet alleen aanwezig bij de geboorte, maar echt onderdeel van het moment.

"Het overkwam ons niet meer. We deden het samen."

Die ene zin zegt eigenlijk alles.

Het moment waarop zijn vrouw Joep zelf uit haar buik tilde

Voor veel ouders is dit het meest bijzondere moment van een moeder geassisteerde keizersnede. Ook voor Tom.

"Dat was echt een heel bijzonder moment. Ik was ontzettend trots op mijn vrouw."

Wat hem misschien nog wel het meeste is bijgebleven, was de rust.

"Alles ging heel liefdevol en rustig. We kregen echt de tijd om het bewust mee te maken."

Waar de eerste geboorte voelde als een medische procedure, voelde deze geboorte als precies datgene wat het was: De geboorte van hun zoon.

De waarde van professionele geboortefotografie

Tom en zijn vrouw besloten de geboorte professioneel te laten vastleggen.

Daar hebben ze geen moment spijt van gehad.

"Het zijn zulke mooie foto's. Ze laten zien hoe een keizersnede óók kan verlopen."

Volgens Tom vertellen de foto's veel meer dan alleen wat er gebeurde.

"Ze leggen de sfeer, de emoties en het gevoel vast. Dat lukt veel beter dan een overbelichte, chirurgische foto vanuit een onhandige hoek."

Twee foto's hebben voor hem een bijzondere betekenis.

De eerste is het moment waarop zijn vrouw Joep zelf uit haar buik haalt.

De tweede is het eerste moment waarop hij zijn zoon in zijn armen houdt.

"Juist die foto's brengen me iedere keer weer terug naar hoe die dag voelde."

Het grootste verschil tussen beide geboortes

Als ik Tom vraag wat uiteindelijk het grootste verschil was tussen de geboorte van Teuntje en Joep, hoeft hij niet lang na te denken.

Door de moeder geassisteerde keizersnede voelde ik me veel meer verbonden en veel minder machteloos. Het overkwam ons niet, we deden het samen."

Dat gevoel gun je iedere ouder.

Ook de geboorte van een vader

Een geboorte verandert niet alleen een moeder. Ook een vader wordt op dat moment geboren.

Het verhaal van Tom laat zien hoeveel verschil het kan maken wanneer er ruimte is voor persoonlijke wensen, rust en betrokkenheid. Niet alleen voor de moeder, maar juist ook voor haar partner.

Als geboortefotograaf vind ik het bijzonder om juist die momenten vast te leggen. Natuurlijk fotografeer ik de geboorte van een kindje, maar minstens zo waardevol vind ik de blik van een vader die zijn kind voor het eerst ziet. De trots op zijn gezicht. De ontroering. Het moment waarop hij zijn baby voor het eerst vasthoudt.

Dat zijn beelden die vaak net zo veel vertellen als de geboorte zelf.

En misschien is dat wel de mooiste les uit het verhaal van Tom: een moeder geassisteerde keizersnede gaat niet alleen over een andere manier van bevallen. Het gaat over samen een geboorte beleven. Over gezien worden. Over betrokken zijn. En over herinneringen creëren die een leven lang meegaan.

Meer lezen over geboortefotografie bij een keizersnede?

Ben je benieuwd hoe een geboortereportage tijdens een (moeder geassisteerde) keizersnede eruitziet of wil je weten wat er allemaal mogelijk is? Neem gerust een kijkje op mijn website of neem vrijblijvend contact met me op. Ik vertel je graag meer over de mogelijkheden en denk met liefde met jullie mee.

Inge Berken — Geboortefotograaf gespecialiseerd in geplande keizersnedes| Heel Nederland | Sinds 2005